Τρία albums που επειδή μάς άρεσαν μπαίνουμε στη διαδικασία να γράψουμε λίγα λόγια.
Ξεκινώ απ' το ομώνυμο και πιθανώς τελευταίο album των αγαπημένων MEGADETH.
Αν είναι όντως τελευταίο, κλείνουν τον κύκλο με ωραιότατο κι εμφατικό τρόπο. Με δέκα τραγούδια, στην στάνταρ έκδοση, που κανένα δεν είναι μέτριο, πόσο μάλλον κακό, απλά πάντα κάποια μπορεί να είναι καλύτερα από κάποια άλλα. Ο δίσκος ζέχνει MEGADETH και με όλο τον σεβασμό στον Ellefson που λέει διάφορα.
Κιθάρες, παραγωγάρα, στίχοι, όρεξη. Όλα όπως πρέπει.
Επειδή έχω ξοδέψει πολλές ώρες σε ακροάση Megadeth στη ζωή μου, να πω ότι το album ξεκινά με πολλά γκάζια κι από τη μέση και μετά υπάρχουν πιο αργού ρυθμού κομμάτια που με ταξίδεψαν ΞΕΚΑΘΑΡΑ στην εποχή του 'Countdown to extinction', εκεί αρχές 90s. Γενικώς, σα να ήθελε ο Dave να ενσωματώσει διάφορα στοιχεία και ηχοχρώματα της τεράστιας καριέρας του...
Η διασκευή στο 'Ride the lightning' περισσότερο μοιάζει με δήλωση ότι ήμουν κι εγώ εκεί όταν συνέβαιναν ρηξικέλευθες ζυμώσεις, είναι μια χαρά αλλά και να μην υπήρχε δεν πειράζει. Τα 10 καινούρια κομμάτια σού αφήνουν στο τέλος την αίσθηση ότι είσαι πλήρως καλυμμένος με αυτό που άκουσες.
Κάποια στιγμή, στο μέλλον, θα ομαδοποιήσουμε τους δίσκους τους, στη γνωστή στήλη 'The good, the best and the rest'.
ΒΑΘΜΟΛOΓΙΑ: 8,5 / 10
Οι Καναδοί Helix δεν είναι ένα τυχαίο σχήμα.
Φαντάσου ότι το πρώτο τους album το κυκλοφόρησαν το πολύ μακρινό 1979. Η βάση τους είναι το hard rock με τάσεις κατά καιρούς να το σκληραίνουν.
Αν δεν έχασα το λογαριασμό το ολοκαίνουριο 'Scrap Metal' είναι η 16η δουλειά τους και ναι, περνάω μικα χαρά ακούγοντάς την. Είναι πολύ σημαντικό να πατάς play σ' ένα album που εκ των προτέρων ξέρεις ότι δε θ' ανακαλύψει την πυρίτιδα αλλά ακούγοντάς το σε κερδίζει και δεν το βαριέσαι... Πολύ φιλότιμη προσπάθεια λοιπόν, από τον μόνο εναπομείναντα τραγουδιστή Brian Vollmer... (τελευταίο καινούριο μέλος ο drummer Jamie Constant).
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8 / 10
Για αρκετούς ο όρος και το παρακλάδι NWOTHM, όπου Τ traditional ξεκίνησε το 2008 με το ντεμπούτο πόνημα των Enforcer 'Into the night'.
Από τότε κύλησε πολύ νερό στ' αυλάκι, οι Enforcer υπάρχουν αλλά δεν έκαναν τη μεγάλη καριέρα, άλλα συγκροτήματα άξιζαν κι άλλα όχι τόσο.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι οι Βρετανοί Tailgunner.
Στο δεύτερο δίσκο τους γίνεται το μεγάλο ξεπέταγμα. Όχι επειδή παραγωγή έχει κάνει ο K.K. Downing που από μόνο του το λες και credit, όσο απ' το γεγονός ότι το 'Midnight Blitz' είναι δισκάρα, με αρκετές κομματάρες, με το πνεύμα των 80s να ξεχειλίζει και μ' έναν χαρισματικό τραγουδιστή.
Εμένα μού κάνει περίπτωση Wings Of Steel, έναν χρόνο μετά.
Οι μαζικές καλές κριτικές δεν είναι τυχαίες. Σίγουρα στη λίστα μου με τ' αγαπημένα της χρονιάς και το λέω 10 μήνες πριν.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9 /10
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου