Πραγματικά τώρα, είναι απίστευτο τι κάνει η δισκογραφία στη σημερινή εποχή για να κρατά ζεστό (όσο γίνεται στην εποχή τού downloading και του Spotify...) το ενδιαφέρον τού αγοραστικού κοινού.
Παράδειγμα 1ο: Ronnie James Dio: 13 έτη μετά τον θάνατό του, τα πάσης φύσεως live δίνουν και παίρνουν. Χάσαμε τον λογαριασμό.
Παράδειγμα 2ο: Motorhead: Επίσης, τα live albums ξεφυτρώνουν το ένα μετά το άλλο αλλά εδώ υπάρχει κι ένα νέο στοιχείο: Επειδή είχαν ξεμείνει δύο (2) κομμάτια που δε βρήκαν τον δρόμο προς το τελευταίο τους studio πόνημα, στην ουσία τι κάνανε;
Παράδειγμα 3ο: Midnight: Ξάφνου πληροφορούμαστε ότι τον προσεχή Σεπτέμβριο, θα κυκλοφορήσει ένα album διασκευών του εκπληκτικού τραγουδιστή των Crimson Glory. Εκπληκτικός μεν, αποθανών δε, από το σωτήριο έτος 2009... 14 χρόνια μετά, θα 'ξεθάψουν' κομμάτια που ερμήνευσε κάποτε ο τεράστιος Midnight. Φυσικά, εμείς θα τ' ακούσουμε ή και θα τ' αγοράσουμε γιατί... Midnight ήταν αυτός... Κι εκεί, προσβλέπουν πάντα οι εταιρίες... Στο (γ*********ο το συναίσθημα...)
Αυτά αποτελούν παραδείγματα αποθανόντων. Και φυσικά, κατά καιρούς ακούμε για ακυκλοφόρητα τραγούδια των Thin Lizzy, τού Gary Moore κλπ.
Πάμε όμως και σ' ένα αρκούντως πρόσφατο παράδειγμα που αφορά εν ζωή μουσικούς.
Προσφάτως, οι αδερφοί Cavalera που συνεργάζονται εδώ και χρόνια στους Cavalera Conspiracy, μεταγράφηκαν σε καινούρια, πολύ γνωστή metal εταιρία και αποφάσισαν, η πρώτη κυκλοφορία να είναι η επανηχογράφηση των 'Bestial Devastation' / 'Morbid Visions'.
Αρχικώς, να πούμε ότι πρόκειται για τα αυθεντικά Sepultura albums. Albums τα οποία δημιουργήθηκαν πριν 38 και 37 χρόνια αντίστοιχα. Που μαζί τους, ήταν κι άλλοι μουσικοί. Που ήταν πιτσιρικάδες με την τρέλα της ηλικίας τους.
Αυτό που εμένα με πειράζει είναι ότι οι επανεκδόσεις έγιναν υπό το όνομα Cavalera Conspiracy. Το θεωρώ (φαντάζομαι όχι μόνο εγώ...) ΤΡΑ-ΓΙ-ΚΟ. Αν οι τωρινοί Sepultura δε στράβωσαν, είναι προς τiμήν τους αλλά σε κάθε περίπτωση, είναι ιεροσυλία στο όνομα της κορυφαίας λατιναμερικάνικης thrash μπάντας όλων των εποχών. Σα να λέμε δηλαδή, ότι ο K.K. Downing με τον Tim Owens επανηχογραφούν το 'Painkiller' και το κυκλοφορούν ως K.K. Priest... Τι να λέμε τώρα...
Προσωπικώς το άκουσα το 'Morbid Visions'. Πέραν τού προφανούς, ότι δηλαδή, είναι δισκάρα, έχει και καταφανώς καλύτερο ήχο. Και χαίρομαι ως ακροατής γι' αυτό. Αλλά κάν' το ρε φίλε, με τους υπόλοιπους Seps και βγάλτε το υπό το όνομα SEPULTURA. Για όνομα, δηλαδή...
Βεβαίως, το θέμα με την οικογένεια Sepultura είναι πολυεπίπεδο.
O Jairo Guedz, για τους παλιότερους που γνωρίζουν, ήταν μέλος τους πάλι στα δύο πρώτα πονήματα 'Bestial Devastation' / 'Morbid Visions'. Κάνει λοιπόν νέο σχήμα που λέγεται The troops of doom ( γιατί άραγε; δεν υπάρχουν άλλα ονόματα;) και στο φετινό E.P. τους με τίτλο 'Prelude To Blasphemy' δεν παραλείπουν να διασκευάσουν τρία κομμάτια των Sepultura ('Bestial Devastation', 'Troops Of Doom', 'Antichrist').
Οι νόμοι της αγοράς έχουν γίνει εδώ και χρόνια, με την πτώση των πωλήσεων αρκετά σκληροί. Όπως έγραψα και στον πρόλογο, πρέπει να βρίσκονται τρικ για να ανανεώνεται το ενδιαφέρον. Έχει όμως και τη σημασία του πώς το κάνεις. Και πόσο συχνά το κάνεις.
Δυστυχώς, η γενιά μας γαλούχησε τη νέα γενιά με τα κορυφαία ονόματα τού είδους κι όχι με τα νέα φιντάνια κι αυτό οι 'ιθύνοντες' το βλέπουν. Είναι η γενιά των σημερινών 25άρηδων που δίνει 80 ευρώ για να δει Guns' n' Rises ασχέτως ότι ήταν αγέννητοι όταν οι Guns ήταν στα ντουζένια τους κι ασχέτως αν έχουν να βγάλουν δίσκο 15 χρόνια (και με Slash / Mc Kagan 30 χρόνια...) αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν θα έδιναν 15 ευρώ για να στηρίξουν το live ενός ανερχόμενου σχήματος (μιλώ πλειοψηφικά, πάντα, διότι εξαιρέσεις υπάρχουν...). Θα πάρουν (ακόμη) ένα live album των Maiden με 25 ευρώ αλλά δεν είμαι σίγουρος αν θα δώσουν 13 ευρώ για το ντεμπούτο πόνημα μιας πολλά υποσχόμενης μπάντας... Όχι επειδή δε θα τα διαθέτουν, αλλά επειδή τους μάθαμε τους Maiden. Κι ότι είναι must να έχεις οτιδήποτε απ' αυτούς...
Φυσικά, κι οι σημερινοί 50άρηδες που ως επί το πλείστον έχουν εγκαταλείψει το metal (δικαίωμα τους, βεβαίως) θα πάνε να ξοδέψουν σε ασφαλή μονοπάτια. Νέο AC/DC album, Manowar live. Ή κάτι ανάλογο. Πού και πού. Στη σημερινή κοινωνία, δεν υπάρχουν σοβαρές απαιτήσεις από τον μέσο (το τονίζω) ακροατή. Δεν υπάρχει η απαίτηση να βγάλει ο De Maio επιτέλους έναν σοβαρό δίσκο διότι αυτή είναι η δουλειά του. Αν έρθει για συναυλία θα πάει για να θυμηθεί τα παλιά. Τότε που είχε μακρύ μαλλί κι άκουγε με τον κολλητό του το 'Hail To England' σε βινύλιο, περηφανευόμενος μάλιστα ότι το έχει ακόμη. Καλώς κάνει και το έχει. Θα πάει όμως στο live για τη νοσταλγία και μόνο. Δεν τον νοιάζει ότι ο De Maio είναι μόνο πόζες και δηλώσεις. Κι ουσία, μηδέν. Θα πάει και μετά θα ποστάρει στο Facebook με περισσή περηφάνια ότι ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ (που ούτε αυτό είναι απαραιτήτως κατακριτέο, απλώς τονίζω την ανυπαρξία απαιτήσεων απ' αυτήν την κατηγορία ατόμων). Στην κοινωνία της λέζας, αυτό που νοιάζει ήταν να δείξει ότι ήταν εκεί. Ασχέτως, αν ΜΕΡΙΚΟΙ (μερικοί, ξαναλέω) δεν ξέρουν πότε βγάλανε δίσκο τελευταία φορά...
Όλη αυτή τη δυναμική των 80s συγκροτημάτων, οι εταιρίες αλλά κι οι διοργανωτές συναυλιών τις εκμεταλλεύονται στο έπακρο. Κι όπως προείπα, την εκμεταλλεύονται και μετά θάνατον.
Όπως έγραψα όμως πριν κανά δύο χρόνια, εκεί έξω υπάρχουν σχήματα που θέλουν την υποστήριξη όλων μας. Με ένα σχόλιο, με τη αγορά ενός cd, όπως μπορεί ο καθένας. Αλλά για να μην το τεντώσω κι άλλο βάζω τη σχετική παραπομπή / link https://yearzofmetal.blogspot.com/2022/07/huge-gaps-between-two-albums-future-of.html
Τα λέμε !!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου